Mindset Matters: Shaping Beliefs in the Classroom
Asst. Prof. Dr. Jeffrey Dawala Wilang

     For many Thai undergraduates, learning English is a journey marked by pressure, self-doubt, and fear of mistakes. Yet research shows that what matters most may not be natural talent—it is mindset.
Big-Picture Insights An extensive survey of more than 1,184 undergraduates found that many Thai students already favor growth mindsets (Wilang, 2024a). They believe abilities can be developed through effort, regardless of gender or year level. Notably, those who felt confident in their proficiency were also more likely to hold stronger growth beliefs. At the same time, it revealed a contrasting group who continue to view English as inherently difficult, highlighting the ongoing challenge of addressing fixed-mindset perspectives in the classroom.

A Toolkit for Change A follow-up study introduced a language mindset toolkit to students, helping them shift from fixed to

growth-oriented beliefs (Wilang, 2024b). Students reported setting clearer goals, putting more effort into their work, and finding strategies to regulate their emotions. Many began to see mistakes not as failures but as stepping stones to success.

Speaking Up with Confidence.
     Speaking English remains one of the most daunting skills for Thai students. Using the state-of-the-art Foreign Language Speaking Mindset Inventory (FLSMI), researchers identified three core factors: emotional outcomes of attribution, process-oriented motivational goals, and proactive responses to failure situations (Sukklang & Wilang, 2025a). Further interviews revealed three perspectives: effort as the key to progress, a balance between talent and practice, and communication anxiety as a lingering barrier (Wilang & Sukklang, 2025b). Ultimately, when students learn to regulate their emotions, set meaningful goals, and face setbacks with resilience, they discover that confidence in speaking English is not a gift of talent but a skill that can be developed.

Implications for Teaching.
     Lecturers are more than language or content instructors; they are belief shapers. By praising persistence, allowing mistakes, and fostering supportive classroom environments, educators can transform fear into confidence. When students believe their abilities can grow, they not only improve in English but also build resilience for challenges beyond the classroom.

References
Wilang, J. D. (2024a). Exploring the Mindsets of Thai Undergraduate Students: A Comprehensive Study of General and Language-Related Beliefs. Sage Open, 14(2). https://doi.org/10.1177/21582440241262952
Wilang, J. D. (2024b). Evaluating the Impact of the Language Mindset Toolkit among Thai Undergraduate Students. Education Sciences, 14(8), 844. https://doi.org/10.3390/educsci14080844
Sukklang, N., & Wilang, J.D. (2025a). Conceptualizing Foreign Language Speaking Mindset of Undergraduate Students in an EFL Context. PASAA Journal, 70, 239–272
Sukklang, N., & Wilang, J.D. (2025b). Decoding Speaking Mindsets of Thai Undergraduates using Q-methodology. Journal of Studies in English Language, 20(2), 131-158.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ความสำคัญของกรอบความคิดต่อการหล่อหลอมความเชื่อในห้องเรียน
(Mindset Matters: Shaping Beliefs in the Classroom)
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. Jeffrey Dawala Wilang

     นักศึกษาระดับปริญญาตรีชาวไทยจำนวนมากประสบกับความท้าทายในการเรียนภาษาอังกฤษ ทั้งในด้านแรงกดดันทางการเรียน ความไม่มั่นใจในตนเอง และความวิตกกังวลต่อการทำผิดพลาด อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษาทางการศึกษาภาษาศาสตร์ประยุกต์ชี้ให้เห็นว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการเรียนภาษาอังกฤษอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับความสามารถโดยกำเนิดเพียงอย่างเดียว หากแต่มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับ “กรอบความคิด” (mindset) ของผู้เรียน

ผลการศึกษาภาพรวมเกี่ยวกับกรอบความคิดของนักศึกษาไทย

     จากการสำรวจนักศึกษาระดับปริญญาตรีจำนวนกว่า 1,184 คน พบว่านักศึกษาไทยส่วนใหญ่มีกรอบความคิดแบบเติบโต (growth mindset) โดยเชื่อว่าความสามารถทางภาษาและความสามารถทั่วไปสามารถพัฒนาได้ผ่านความพยายามและการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ ความเชื่อดังกล่าวไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญเมื่อพิจารณาตามเพศหรือชั้นปีการศึกษา (Wilang, 2024a) นอกจากนี้ นักศึกษาที่รับรู้ว่าตนเองมีความสามารถทางภาษาอังกฤษในระดับที่ดี มีแนวโน้มที่จะยึดถือกรอบความคิดแบบเติบโตในระดับที่สูงกว่า อย่างไรก็ตาม ผลการวิจัยยังสะท้อนให้เห็นว่ามีนักศึกษาบางส่วนที่ยังคงมองว่าภาษาอังกฤษเป็นวิชาที่ยากโดยธรรมชาติ ซึ่งบ่งชี้ถึงการดำรงอยู่ของกรอบความคิดแบบตายตัว (fixed mindset) และความท้าทายในการปรับเปลี่ยนมุมมองดังกล่าวภายในบริบทของห้องเรียน

การใช้เครื่องมือเพื่อส่งเสริมกรอบความคิดแบบเติบโต

     การศึกษาต่อยอดได้นำ “ชุดเครื่องมือกรอบความคิดด้านภาษา” (language mindset toolkit) มาใช้เป็นแนวทางในการส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงกรอบความคิดของนักศึกษา จากกรอบความคิดแบบตายตัวไปสู่กรอบความคิดแบบเติบโต (Wilang, 2024b) ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า นักศึกษาสามารถกำหนดเป้าหมายการเรียนรู้ได้อย่างชัดเจนมากขึ้น มีความพยายามในการเรียนเพิ่มขึ้น และสามารถใช้กลยุทธ์ในการกำกับควบคุมอารมณ์ของตนเองได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ นักศึกษายังเริ่มปรับมุมมองต่อความผิดพลาด โดยมองว่าความผิดพลาดเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเรียนรู้ มิใช่เครื่องบ่งชี้ถึงความล้มเหลว

กรอบความคิดด้านการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษา

     ทักษะการพูดภาษาอังกฤษถือเป็นทักษะที่สร้างความวิตกกังวลให้แก่นักศึกษาไทยมากที่สุด งานวิจัยที่ใช้แบบวัดกรอบความคิดด้านการพูดภาษาต่างประเทศ (Foreign Language Speaking Mindset Inventory: FLSMI) ซึ่งเป็นเครื่องมือวัดที่มีความทันสมัย สามารถระบุองค์ประกอบหลักของกรอบความคิดด้านการพูดภาษาอังกฤษได้ 3 ประการ ได้แก่ ผลลัพธ์ทางอารมณ์จากการอธิบายสาเหตุของความสำเร็จและความล้มเหลว เป้าหมายเชิงแรงจูงใจที่มุ่งเน้นกระบวนการเรียนรู้ การตอบสนองเชิงรุกต่อสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับความล้มเหลว (Sukklang & Wilang, 2025a) การศึกษาเชิงคุณภาพเพิ่มเติมพบว่า นักศึกษามีมุมมองต่อการพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษใน 3 ลักษณะ ได้แก่ การให้ความสำคัญกับความพยายามเป็นปัจจัยหลักของความก้าวหน้า การมองว่าความสามารถและการฝึกฝนต้องดำเนินควบคู่กัน และการรับรู้ว่าความวิตกกังวลด้านการสื่อสารยังคงเป็นอุปสรรคสำคัญ (Wilang & Sukklang, 2025b) ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า เมื่อนักศึกษาสามารถกำกับควบคุมอารมณ์ ตั้งเป้าหมายที่มีความหมาย และเผชิญกับอุปสรรคด้วยความยืดหยุ่น พวกเขาจะตระหนักได้ว่าความมั่นใจในการพูดภาษาอังกฤษมิใช่คุณลักษณะโดยกำเนิด หากแต่เป็นทักษะที่สามารถพัฒนาได้ผ่านกระบวนการเรียนรู้

นัยสำคัญต่อการจัดการเรียนการสอน

     อาจารย์ผู้สอนมีบทบาทสำคัญไม่เพียงในฐานะผู้ถ่ายทอดความรู้ด้านภาษาและเนื้อหาวิชาเท่านั้น หากแต่ยังเป็นผู้มีอิทธิพลต่อการหล่อหลอมความเชื่อและกรอบความคิดของผู้เรียน การส่งเสริมความพากเพียร การเปิดโอกาสให้เกิดการเรียนรู้จากความผิดพลาด และการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการสนับสนุนทางอารมณ์ ล้วนเป็นแนวทางที่ช่วยเสริมสร้างกรอบความคิดแบบเติบโตในห้องเรียน เมื่อผู้เรียนมีความเชื่อว่าความสามารถของตนสามารถพัฒนาได้ พวกเขาจะไม่เพียงพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษเท่านั้น แต่ยังเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตใจและความสามารถในการเผชิญกับความท้าทายในบริบทอื่น ๆ ของชีวิตการเรียนและการทำงานในอนาคตได้อย่างยั่งยืน

แปลภาษาโดย ChatGPT ขออภัยหากมีข้อผิดพลาด